41 Cic. rep. 1, 64
64… iusto quidem rege cum est populus orbatus, „pectora diu tenet desiderium,“ sicut ait Ennius, „post optimi regis obitum“;
simul inter
Sese sic memorant: „o Romule, Romule die,
Qualem te patriae custodem di genuerunt!
O pater, o genitor, o sanguen dis oriundum!“
Non eros nec dominos appellabant eos, quibus iuste paruerunt, denique ne reges quidem, sed patriae custodes, sed patres, sed deos; nec sine causa; quid enim adiungunt?
Tu produxisti nos intra luminis oras.
Vitam, honorem, decus sibi datum esse iustitia regis existimabant. Mansisset eadem voluntas in eorum posteris, si regum similitudo permansisset, sed vides unius iniustitia concidisse genus illud totum rei publicae. L. Video vero, inquit, et studeo cursus istos mutationum non magis in nostra quam in omni re publica noscere.